تا به کی قصه مال و زر و بستان و سرای؟

کین نه یاریست که او را غم یاری باشد

تو بدین دولت شش روزه خود غره مباش

کین چنین صید به عمری دوسه بازی باشد

سر خود گیر، که این مشغله فاری باشد

به چنین مملکتی شاد چه باشی؟ که درو

غایت مرتبت تختی و داری باشد