کشت نا کرده چرا دانه طمع می داری؟

تو چه دانی که در آن گرد سواری باشد؟

آن برون آید از آن آتش سوزان فردا

که زرش را هم از امروز عیاری باشد

آب ناداده زمین را چه بهاری باشد؟

اگر آن گنج گران می طلبی رنج ببر

گل مپندار که بی زحمت خاری باشد