ای اوحدی، مرو پی مرغان دانه چین

وین گله را ببین که چه آسوده می چرند!

اکسیر صدق در دل آنها که کار کرد

اندامشان به خاک نپوسد، که چون زرند

گر در پی هوای عرش ببینی که می چرند

با طالبان دنیی دون دوستی مکن

کز روی عقل دشمن خود را مسخرند