گر بر کنند اهل کمالم نظر به حال

راهی به من نمای، که عیبم هنر شود

زان آفتاب مایه نوریم ده، که من

سیری نمی کنم، که هلالم قمر شود

سیمم عیار گیرد و سنگم گهر شود

این جا گر اعتبار من و شاعران یکیست

این قصه کی به نزد خرد معتبر شود؟