سیمم عیار گیرد و سنگم گهر شود

زان آفتاب مایه نوریم ده، که من

سیری نمی کنم، که هلالم قمر شود

گر بر کنند اهل کمالم نظر به حال

این جا گر اعتبار من و شاعران یکیست

این قصه کی به نزد خرد معتبر شود؟

از کوه خیزد آهن و زر، لیک وقت کار