کردیش حلقه پشت و نگرداند از تو روی

ور پشت گیردت رخش از غم کنی چو زر

گفتی که: سایه ام، بپسودیش از آفتاب

گفتی که: دایه ام، بربودی ازو پسر

داریش زرد روی و نگرداند از تو سر

صیاد نیستی، چه نهی دام بی وقوف؟

شیاد نیستی، چه زنی چرخ بی خطر؟