بعد از آن در صفای جان حجیست

که دل و جان درو کنند ایثار

زان سپس روزه ایست هستی سوز

که درو نفس کشته گردد زار

که از آن جا رسی به صفه بار

ما به عمری ادا کنیم این پنج

عارفانش به ساعتی صد بار