چو سایه بر سر این خاکدان چه میگذری؟

که مرغ همت ازین به نمی کند پرواز

نه آن کسی، که اگر پتک بر سرت کوبند

قراضه ای بدر اندازی از دهان چو گاز

بکوش و سایه همت بر آسمان انداز

هزار بار بگفتم که: باز گرد از ظلم

و گر ملول نگردی ز من، بگویم باز