بخششت عامست و می بخشی سزای هر کسی

بی زر این شهر و بازارم، خداوندا، ببخش

پیشت از روز الست آوردم اقرار «بلی»

هم بر آن پیشینه اقرارم، خداوندا: ببخش

گر به بخشایش سزاوارم، خداوندا، ببخش

ناامیدی بردم از یاران، که می اندوختم

روز نومیدی تویی یارم، خداوندا، ببخش