ناامیدی بردم از یاران، که می اندوختم

هم بر آن پیشینه اقرارم، خداوندا: ببخش

بخششت عامست و می بخشی سزای هر کسی

گر به بخشایش سزاوارم، خداوندا، ببخش

روز نومیدی تویی یارم، خداوندا، ببخش

آبرویم نیست اندر جمع خاصان را، ولی

آب چشمم هست و می بارم، خداوندا، ببخش