به سالها نشوند از دلم دو دیده بحل

ز دل چو دیده بر نجست و تن ز هر دو به درد

نه عشق باد و نه عاشق، نه دیده باد و نه دل

گر از دو دیده همین دیده ام که: دل خون شد

چو دیده تو کند میل دانه خالی

دلت به دام بلا میکند، بکوش و مهل

غرور دیده و دل می خوری ز جهل، ولی