تو در کناری و او از تو دور صد منزل

چو عمر در سر تحصیل این جماعت رفت

که جز ندامت و بی حاصلی نشد حاصل

کناره گیر ز معشوقه ای، که روز و شبش

چو دوست در پی دشمن رود، تو در پی او

مکوش هرزه، که رنجی همی بری، باطل

درین مقام به از راستی نمی بینم