مرا به خویشتن و عقل خویش باز مهل

بجز مقامه ذکر تو نیست هیچ مقیم

که چون مرا هوس و آز من شکنجه کند

دلم ز پنجه شهوت برون کشی تو سلیم

که عاجزست ز درمان درد خویش سقیم

ز علم خویشتنم نکته ای در آموزان

خلاف علم خلافی، که کرده ام تعلیم