که عاجزست ز درمان درد خویش سقیم

که چون مرا هوس و آز من شکنجه کند

دلم ز پنجه شهوت برون کشی تو سلیم

مرا به خویشتن و عقل خویش باز مهل

ز علم خویشتنم نکته ای در آموزان

خلاف علم خلافی، که کرده ام تعلیم

ببخش، اگر گنهی کرده ام، که نیست عجب