تو منصب مهتری گرفته

هم بر تن خویشتن تنیده

خامی تو به شاخ بر، ولی ما

افتاده چو میوه رسیده

ما رندی و عاشقی گزیده

تو صفه زرق درگشاده

ما صافی عشق درکشیده