یک دو سه با خویش جهد کن، که بیاری

این همه جهلست، ورنه کوه نمی کرد

عهده عهد امانتی که تو داری

زان همه کالای قیمتی به قیامت

نقد خود اینجا تمام کن، که بسوزی

بر سر آن آتش، ار تمام عیاری

هرچه مرا عقل گفت، با تو بگفتم