صورت او چو روشن آینه ایست

نه که از خود جداش می بینم

بینشم بی خدا کجا باشد؟

چو به نور خداش می بینم

که جهان در صفاش می بینم

هر چه از کاینات گیرد رنگ

جمله در خاک پاش می بینم