ز پس پرده رخ فتنه نشان بیرون آر

خار دریای دل ما ز فراق رخ تست

دسته ای گل ز در روضه جان بیرون آر

هر نشانی که تو داری همه دیدیم، کنون

بی سخن های تو قلب دل ما زر نشود

کیمیای سخن از درج دهان بیرون آر

بدعت از هر طرفی سر به میان برد، دگر