بی سخن های تو قلب دل ما زر نشود

دسته ای گل ز در روضه جان بیرون آر

هر نشانی که تو داری همه دیدیم، کنون

ز پس پرده رخ فتنه نشان بیرون آر

کیمیای سخن از درج دهان بیرون آر

بدعت از هر طرفی سر به میان برد، دگر

تیغ اعجاز نبوت ز میان بیرون آر