مصرع دوم · شماره 4بنه گردن، که پیش دوست میریشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1شبی پروانه ای با شمع شد جفت#2چو آتش در فتادش خویش را گفت#3که: پیش از تجربت چون دوست گیری#4بنه گردن، که پیش دوست میریانتخابشده5سخن در دوستداری آزمودست#6کزیشان نیز ما را رنج بودست#7دل من زان کسی یاری پذیرد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «حکایت» است.سطر پیشینکه: پیش از تجربت چون دوست گیری→سطر بعدیسخن در دوستداری آزمودست←