مصرع دوم · شماره 4که: پا پیش از گلیم خود کشیدمشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1گدایی گشت با شهزاده ای جفت#2بدان جرمش چو میکشتند، میگفت#3به دست خود سزای خویش دیدم#4که: پا پیش از گلیم خود کشیدمانتخابشده5هر آن مفلس که باشد طالب گنج#6تحمل بایدش کردن بسی رنج#7سزای خویش باید یار جستن#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «حکایت» است.سطر پیشینبه دست خود سزای خویش دیدم→سطر بعدیهر آن مفلس که باشد طالب گنج←