مصرع دوم · شماره 14که بر هرکس بخندد از دو روییشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11اگر خاری کند وقت ترا خوش#12بر افشان دامن گل را به آتش#13ز گل رویان تر دامن چه جویی؟#14که بر هرکس بخندد از دو روییانتخابشده15بتان بی وفا خود را پرستند#16دلیران این چنین بتها شکستند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «حکایت» است.سطر پیشینز گل رویان تر دامن چه جویی؟→سطر بعدیبتان بی وفا خود را پرستند←