ندیدست هرگز کسی نه شنید

همان شاه لهراسپ با پیر سر

همه بلخ ازو گشت زیر و زبر

ز گفت گرزم آنچ بر ما رسید

بدرد من اکنون تو خرسند باش

به گیتی درخت برومند باش

که من رفتنی ام به دیگر سرای