مصرع دوم · شماره 2بگفت آن شب که بودش درد دندانشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1طبیبی با یکی از دردمندان#2بگفت آن شب که بودش درد دندانانتخابشده3که: دندان چون به درد آرد دهانت#4بکن ور خود بود شیرین چو جانت#5رفیقی گر ز پیوندت گریزد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «حکایت» است.سطر پیشینطبیبی با یکی از دردمندان→سطر بعدیکه: دندان چون به درد آرد دهانت←