مصرع نخست · شماره 3که: دندان چون به درد آرد دهانتشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1طبیبی با یکی از دردمندان#2بگفت آن شب که بودش درد دندان#3که: دندان چون به درد آرد دهانتانتخابشده4بکن ور خود بود شیرین چو جانت#5رفیقی گر ز پیوندت گریزد#6ازو بگریز، اگر جان بر تو ریزد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 3 از «حکایت» است.سطر پیشینبگفت آن شب که بودش درد دندان→سطر بعدیبکن ور خود بود شیرین چو جانت←