بترس از ناله شب زنده داران

زمین بوسیده، می گوید به زاری

که: چون خاک زمین گشتم به خواری

بیندیش از فغان سوکواران

نمی بردم گمان از رویت اینها

غریبست از چنان رویی چنینها

ز روی خوب، بد نیکو نیاید