مصرع دوم · شماره 14میفگن بر زمینش، تا نیفتیشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11به پاکی دیده ای کو باز باشد#12به صید دل کمند انداز باشد#13ازو چون سر کشی، از پا نیفتی#14میفگن بر زمینش، تا نیفتیانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «حکایت» است.سطر پیشینازو چون سر کشی، از پا نیفتی→
شاعراوحدیشاعراوحدیشاعراوحدیشاعراوحدی