چو پایم بسته دیدی سر کشیدی

چرا تخم وفا می کاشتی تو؟

چو عزم بی وفایی داشتی تو

به حیلت ها به دامم در کشیدی

ببر کین و مبر پیوند یاری

که می ترسم که: خود طاقت نیاری

فراقی کامشبم دل می خراشد