که می ترسم که: خود طاقت نیاری

به حیلت ها به دامم در کشیدی

چو پایم بسته دیدی سر کشیدی

ببر کین و مبر پیوند یاری

فراقی کامشبم دل می خراشد

من اول روز دانستم که باشد

دل اندر یار هر جایی که بندد؟