مصرع نخست · شماره 5نشان دانش اندر قیل و قالستشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی#3چو من در خاک خاموشی نشستم#4زدندم چوب، تا کیمخت بستم#5نشان دانش اندر قیل و قالستانتخابشده6هران کس را که نطقی نیست لالست#7به قدر راستی گیرد سخن سنگ#8سخن کز راستی بگذشت، شد لنگ#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «حکایت» است.سطر پیشینزدندم چوب، تا کیمخت بستم→سطر بعدیهران کس را که نطقی نیست لالست←