مصرع دوم · شماره 6هران کس را که نطقی نیست لالستشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.3چو من در خاک خاموشی نشستم#4زدندم چوب، تا کیمخت بستم#5نشان دانش اندر قیل و قالست#6هران کس را که نطقی نیست لالستانتخابشده7به قدر راستی گیرد سخن سنگ#8سخن کز راستی بگذشت، شد لنگ#9سخن گر بد بود بنیاد جنگست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 6 از «حکایت» است.سطر پیشیننشان دانش اندر قیل و قالست→سطر بعدیبه قدر راستی گیرد سخن سنگ←