مصرع نخست · شماره 7به قدر راستی گیرد سخن سنگشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.4زدندم چوب، تا کیمخت بستم#5نشان دانش اندر قیل و قالست#6هران کس را که نطقی نیست لالست#7به قدر راستی گیرد سخن سنگانتخابشده8سخن کز راستی بگذشت، شد لنگ#9سخن گر بد بود بنیاد جنگست#10چو نیک آید نشان هوش و هنگست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 7 از «حکایت» است.سطر پیشینهران کس را که نطقی نیست لالست→سطر بعدیسخن کز راستی بگذشت، شد لنگ←