تو به چوب خودم بکن ادبی

کرمت چون ز من بریده نشد

چه ببینم دگر؟ که دیده نشد

بی خود ار زانکه باختم ندبی

با چنین داغ بندگی، که مراست

به سر خود چه گردم از چپ و راست؟

از تو گشت استخوان من پر مغز