چون گریزم؟ که پای راهم نیست

دستگاهی فرست از آن گنجم

دست و دامن گشاده مییم

مدوان، چون پیاده مییم

چون نشینم؟ که دستگاهم نیست

گر چه دانم که نیک بد کردم

چه توان کرد؟ چونکه خود کردم