چون نشینم؟ که دستگاهم نیست

دست و دامن گشاده مییم

مدوان، چون پیاده مییم

چون گریزم؟ که پای راهم نیست

گر چه دانم که نیک بد کردم

چه توان کرد؟ چونکه خود کردم

قلمی بر سر گناهم کش