من ازین دو رهی به آزارم

که من امشب نمیروم در ده

میدوم در پی تو سرگشته

تا به پایان برم سر رشته

تو فرستاده ای، تو باز آرم

چون نهشتند در سرم مغزی

نغز دانی تو کمتر از نغزی