تو فرستاده ای، تو باز آرم

میدوم در پی تو سرگشته

تا به پایان برم سر رشته

من ازین دو رهی به آزارم

چون نهشتند در سرم مغزی

نغز دانی تو کمتر از نغزی

عشق و دیوانگی و سرمستی