از برای تو در تو دارم دست

نغز دانی تو کمتر از نغزی

عشق و دیوانگی و سرمستی

کرد بازم بدین تهی دستی

چون تو باشی، هر آنچه باید هست

کردگارا، به حرمت نیکان

که در آرم به سلک نزدیکان