به چه میمانی؟ ای حدیقه نور

بنگر نیک تا نباشد دور

تا بدانیم و دل برو بندیم

به سخنهای عشق پیوندیم

بس شگرفی، که چشم بد ز تو دور

به نبات حسن برومندی

همچو روی حسان همی خندی