همچو روی حسان همی خندی

به چه میمانی؟ ای حدیقه نور

بس شگرفی، که چشم بد ز تو دور

به نبات حسن برومندی

ناشکفته گلی نهشتی تو

از شگفتی مگر بهشتی تو؟

ای فتوح دل سحر خیزم