ناشکفته گلی نهشتی تو

بس شگرفی، که چشم بد ز تو دور

به نبات حسن برومندی

همچو روی حسان همی خندی

از شگفتی مگر بهشتی تو؟

ای فتوح دل سحر خیزم

قره العین خاطر تیزم