باشد از عشق قوت مردان

میروم اینک اوفتان خیزان

گر تو بر من ستم کنی ور داد

منم و عشق، هر چه بادا باد!

آب و نان چیست؟ قوت بی دردان

دایه دل چو سرفرازم کرد

عشق داد وز شیر بازم کرد