عشق داد وز شیر بازم کرد

باشد از عشق قوت مردان

آب و نان چیست؟ قوت بی دردان

دایه دل چو سرفرازم کرد

ای که اندر شکست ما کوشی

آشتی کن، چو جام ما نوشی

گر چه کوتاه دیده ای بامم