غافل از خویش وز خدا دانی

بکن، ای دوست، چون نه جسمی تو

طلب خویش کز: چه قسمی تو؟

تو بدین مرتبت ز نادانی

آنکه داند به چون تویی این داد

نتوانش چنین گذاشت ز یاد

داده او بدان و دار سپاس