بتو معمور داده اند این ملک

بر تن آسوده پاره کارست

دزد را جای بر درخت بهست

پاسبان را نظر به رخت بهست

به خرابی مهل، که گیرد کلک

تا رخ این زمین نخاری تو

بجز از خار و خس چکاری تو؟