بگریم برین ننگ تا زنده ام

نه در چنگ ترکان سرگشته شد

چو بر تخت بینند ما را نشست

چه گوید کسی کو بود زیر دست

به مغز اندرون آتش افگنده ام

پذیرفتم از کردگار بلند

که گر تو به توران شوی بی گزند