به مغز اندرون آتش افگنده ام

چو بر تخت بینند ما را نشست

چه گوید کسی کو بود زیر دست

بگریم برین ننگ تا زنده ام

پذیرفتم از کردگار بلند

که گر تو به توران شوی بی گزند

به مردی شوی در دم اژدها