مصرع نخست · شماره 39گر توانی بدیدن این را غورشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36بدی نا نهاده بشناسد#37باز داند ستمگران را جای#38ننهد در دراز دستی پای#39گر توانی بدیدن این را غورانتخابشده40ورنه بر خود بدان که کردی جور#41عقد آن جوهری که میبندم#42جز به نام رسول نپسندم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «حکایت» است.سطر پیشینننهد در دراز دستی پای→سطر بعدیورنه بر خود بدان که کردی جور←