کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 40

ورنه بر خود بدان که کردی جور

شاعراوحدی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

37
باز داند ستمگران را جای
#
38
ننهد در دراز دستی پای
#
39
گر توانی بدیدن این را غور
#
40
ورنه بر خود بدان که کردی جور
انتخاب‌شده
41
عقد آن جوهری که میبندم
#
42
جز به نام رسول نپسندم
#
43
خواجه او بود و پادشاه خداست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 40 از «حکایت» است.