مصرع نخست · شماره 5در لنگر نهاده باز فراخشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2صاحبی نان ده و فتوت یار#3لنگری باز کرده چون کشتی#4پر ز سنگ و ز آلت کشتی#5در لنگر نهاده باز فراخانتخابشده6کرده ریش دراز را به دو شاخ#7خلق رومش نماز بردندی#8بچه خود بدو سپردندی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «حکایت» است.سطر پیشینپر ز سنگ و ز آلت کشتی→سطر بعدیکرده ریش دراز را به دو شاخ←